ผลการค้นหา

ความสูง* *ความสูง *ความสูง*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 707 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ความสูง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ป่าสูง

น. ป่าที่อยู่ในที่สูงขึ้นไป.

ระฟ้า

ว. สูงมาก เช่น ตึกระฟ้า.

สูงเทียมเมฆ

(สำ) ว. สูงมาก.

ลิบลิ่ว

ว. ไกลหรือสูงสุดสายตา เช่น ไกลลิบลิ่ว สูงลิบลิ่ว.

อุตมภาพ

น. ภาวะอันสูงสุด, ความสูงสุด; ฐานะอันดี.

รู้จักที่ต่ำที่สูง

ก. รู้จักเคารพบุคคลและสถานที่ตามควรแก่ฐานะ เช่น เด็กพวกนั้นไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ไปนั่งในที่ที่จัดไว้สำหรับผู้ใหญ่.

สูงเสียดฟ้า

(สำ) ว. สูงมากจนเสมือนว่าจดฟ้า.

บรรเจิด

[บัน-] ก. เชิดสูงขึ้น, สูงเด่น, เฉิดฉาย. ว. งาม.

ประเจิด

ก. บรรเจิด, เชิดขึ้นสูง, สูงเด่น, เฉิดฉาย. ว. งาม.

ยกพื้น

น. พื้นที่สูงกว่าบริเวณโดยรอบ. ก. ทำพื้นให้สูงขึ้น.

กุหนุง

[-หฺนุง] น. เขาสูง. (ช.).

ขึ้นต้นไม้สุดยอด

(สำ) ก. ขึ้นถึงตำแหน่งสูงสุดแล้ว.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด