ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. กำหนดไว้ในใจ, จำไว้ในใจ.
(แบบ) ว. ซึ่งสำเร็จด้วยความทรงจำ. (ส.).
น. บุคคลซึ่งถูกลงโทษจำคุก.
ก. เสื่อมจากสภาพเดิมจนเห็นหรือจำได้แต่ราง ๆ เช่น ตัวหนังสือลบเลือน ความจำลบเลือน.
(กฎ) น. หมายอาญาที่ศาลสั่งให้จำคุกผู้ต้องคำพิพากษาให้จำคุกหรือประหารชีวิต.
(สำ) ต้องยอมทำด้วยความจำใจหรือไม่มีทางเลือก.
ก. ติดตรึงใจ, จำได้แม่นยำ.
[พาระ-] น. งานที่จำต้องทำ.
ว. ระลึกได้, จำได้. (ป.; ส. สฺมฺฤต).
[พันทะนะ] น. การผูก, การมัด, การจำขัง; เครื่องผูก, เครื่องมัด, เครื่องจำ. (ป., ส.).
ก. มีความจำเลอะเลือน, มีความจำเสื่อมจึงทำให้ลืม, มีสติเฟือนไป.
ก. เก็บใจความสำคัญ, ใช้ถ้อยคำน้อยแต่เก็บความสำคัญไว้ได้มาก; (โบ) จำไว้ในใจ, จำใจความได้.