ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ที่อยู่ใกล้ ๆ, ที่สนิทชิดชอบกันมาก, เช่น คนข้างเคียง.
ก. ปิดให้เรียบสนิท.
[เกฺลอ] น. เพื่อนสนิท.
ก. แง้ม, ปิดไม่สนิท.
ก. ทำให้เข้ากันสนิท, เชื่อม.
(สำ) ว. ลักษณะที่เงียบสนิท.
ก. ชิด, สนิท, ใกล้, เคียง.
ว. สนิทแน่น เช่น รักอย่างแนบแน่น.
ก. ยิ้มวางหน้าไม่สนิท.
[สะหฺนิด] (โบ) ว. สนิท.
น. มนุษย์.
ก. กิริยาที่เอามือหรือสิ่งอื่นกวนเพื่อทำสิ่งที่นอนก้นหรือที่เกาะกันอยู่เป็นกลุ่มเป็นก้อนให้กระจายขยายตัว หรือกวนสิ่งต่าง ๆ ให้เข้ากัน.