ผลการค้นหา

คนกันเอง* *คนกันเอง *คนกันเอง*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,804 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนกันเอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เพื่อน

(ปาก) ส. คำใช้แทนคำว่า เขา หรือ ท่าน ในอาการที่เป็นกันเอง.

คนเก่าคนแก่

น. ข้าเก่าเต่าเลี้ยง; คนที่มีพื้นเพอยู่ที่ใดที่หนึ่งเป็นเวลานาน.

สุงสิง

ก. เล่นหัวกันอย่างสนิทสนม, ติดต่ออย่างใกล้ชิดเป็นกันเอง, เช่น เด็ก ๒ บ้านนี้ชอบมาสุงสิงกัน เขาเป็นคนหัวสูงไม่ชอบสุงสิงกับใคร.

หมาหมู่

(ปาก) น. กลุ่มคนที่กลุ้มรุมทำร้ายคนคนเดียว.

ถือวิสาสะ

ก. ถือว่าสนิทสนมเป็นกันเอง เช่น ถือวิสาสะหยิบหนังสือเพื่อนไปโดยไม่บอก.

ทั่วถึง

ว. ถึงทุกคน, ครบทั่วทุกคน.

อนารยชน

น. คนที่ยังไม่เจริญ, คนป่าเถื่อน.

อนุชน

น. คนรุ่นหลัง, คนรุ่นต่อไป.

คนดิบ

น. ชายที่ยังไม่ได้บวชเป็นพระภิกษุ.

คนดี

น. คนที่มีคุณความดี, คนที่มีคุณธรรม.

คนพรรค์นั้น

น. คนพวกนั้น (มักใช้ในทางดูหมิ่นดูแคลน).

คนสุก

น. ชายที่บวชเป็นพระภิกษุและสึกแล้ว.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด