ค้นเจอ 388 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขอบฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แถน

น. เทวดา, ฟ้า.

นภา

(กลอน) น. ฟ้า.

เวหน

(กลอน) น. ฟ้า.

คัคนัมพร

[คักคะนำพอน] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อมฺพร = ฟ้าฟ้า).

ขี้เดือด

น. ขี้เมฆตามริมขอบฟ้าวิ่งเดือดพลุ่งขึ้นข้างบนซึ่งนัยว่าจะเกิดพายุ.

กุ้งเหลืองหางฟ้า

ดู กุ้งเหลือง.

ฟ้าเคืองสันหลัง

(สำ) น. เคราะห์กรรมหรือโทษทัณฑ์ร้ายแรงที่เกิดจากอำนาจเบื้องบนหรือผู้ปกครอง เช่น ต่อฟ้าเคืองสันหลังจึงรำพัน. (ขุนช้างขุนแผน).

ฟ้าไม่กระเทือนสันหลัง

(สำ) น. อำนาจเบื้องบนหรือผู้ปกครองยังไม่ลงโทษทัณฑ์ ใช้ในสำนวนว่า ถ้าฟ้าไม่กระเทือนสันหลังก็ยังไม่รู้สึก.

ลูกทัพฟ้า

(ปาก) น. ทหารอากาศ.

สูงเสียดฟ้า

(สำ) ว. สูงมากจนเสมือนว่าจดฟ้า.

ระบาย

น. ผ้าที่ห้อยจากขอบ.

ดาราบถ

น. ท้องฟ้า. (ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ