ค้นเจอ 289 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ของจริง, ของแท้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตัถย์

[ตัด] (แบบ) น. ความเป็นอย่างนั้น, ความจริง. ว. เป็นอย่างนั้นจริง. (ส.).

กึ่งราชการ

ว. ไม่ใช่ทางราชการแท้.

แน่

ว. แท้, จริง, ไม่เป็นอื่น, เช่น ทำแน่ ไปแน่; เก่ง, มีฝีมือดี, เช่น คนนี้มือแน่มาก.

ซ้อมใหญ่

ก. ซ้อมเต็มที่เหมือนของจริงก่อนแสดงจริง.

ปากพล่อย

ก. พูดโดยไม่คำนึงว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่จริง.

พิสูจน์

ก. บ่ง, ชี้แจงให้รู้เหตุผล, เช่น เอาพยานหลักฐานไปพิสูจน์ความจริงในศาล, ทดลองให้เห็นจริง, ทดลองหาความจริง, เช่น มีวิธีพิสูจน์ว่าเป็นผงชูรสแท้หรือไม่. (ส. วิสูจน).

แท้จริง

ว. จริงแน่นอน.

แน่แท้

ว. จริงทีเดียว.

สุวิมล

ว. กระจ่างหรือบริสุทธิ์แท้. (ส.).

ที่จริง

ว. จริง, แท้, แน่นอน. สัน. คำขึ้นต้นประโยคหรือข้อความแสดงถึงความที่ถูกที่ควร, อันที่จริง หรือ ตามที่จริง ก็ว่า.

คลาดเคลื่อน

[-เคฺลื่อน] ก. ผิดจากความเป็นจริง, ไม่ตรงตามความเป็นจริง, เคลื่อนคลาด ก็ว่า.

อันติม,อันติม-,อันติมะ

[อันติมะ-] ว. สุดท้าย, สูงสุด, เช่น ความจริงอันติมะ คือ ความจริงสุดท้าย ความจริงสูงสุด. (ป.; อ. ultimate).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ