ผลการค้นหา

ขวางทาง* *ขวางทาง *ขวางทาง*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 125 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขวางทาง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขัดคอ

ก. พูดแย้งขวางเข้ามา, ไม่ให้ทำได้โดยสะดวก.

น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ

(สำ) อย่าขัดขวางผู้ที่มีอำนาจ, เป็นคำพูดเชิงเตือนสติ.

ใจนักเลง

น. มีใจกล้าสู้; มีใจกว้างขวางกล้าได้กล้าเสีย.

ปากจั่น

น. ประตูน้ำอย่างโบราณที่ใช้ไม้ซุงขวาง.

ขัดจังหวะ

ก. แทรกเข้ามาในระหว่างร้องรำ; ขวางเข้ามาเพื่อไม่ให้ทำหรือพูดได้สะดวก.

ใจเติบ

ว. มีใจกว้างขวางเกินสมควร; มีใจอยากให้มากไว้หรือใหญ่โตไว้.

อาวุต

[-วุด] ว. ต้องห้าม, กั้นหรือขวางไว้. (ป.; ส. อาวฺฤต).

กระทงเพชร

น. ไม้ติดขวางรองแคร่เกวียนเพื่อยึดไม่ให้แคร่แยกออกไป.

กั้นกาง

ก. กางแขนออกขวางทางไว้, โดยปริยายหมายถึง ทำอย่างใดอย่างหนึ่งเป็นการขัดขวางเพื่อไม่ให้ไปดังประสงค์.

ขวัด

[ขฺวัด] ก. ขวิด, กวัด, ขัด, เช่น แรดควายขวางขวัดอยู่. (ลอ).

หมั่นไส้

ก. ชังนํ้าหน้า, รู้สึกขวางหูขวางตา; (ปาก) ชวนให้รู้สึกเอ็นดู, (มักใช้แก่เด็ก), เช่น เด็กคนนี้อ้วนแก้มยุ้ย น่าหมั่นไส้, มันไส้ ก็ว่า.

เกะกะ

ว. กีด, ขวาง, ไม่เป็นระเบียบ, เช่น วางของเกะกะ; ประพฤติเป็นพาลเกเร เช่น คนเกะกะ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด