ค้นเจอ 14,489 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ก.ส.ช."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

โยชกะ

[โยชะกะ] ก. ผู้ทำการประกอบ, ผู้ใช้, ผู้ผูก, ผู้จัด, ผู้เตรียม. (ส.).

พิภัช

ก. แจก, แบ่ง. (ป., ส. วิภช).

บันทึง

ก. บ่นถึง, คอย. (ช.).

พยัญชนะตัวที่ ๑๐ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ราช คช กริช แซนด์วิช.

ในภาษาบาลีและสันสกฤต ถ้าใช้ประกอบท้ายคำบางคำ แปลว่า เกิด เช่น บงกช ว่า เกิดในเปลือกตม หมายถึง บัว, วาริช ว่า เกิดในน้ำ หมายถึง ปลา, ทวิช ว่า เกิด ๒ ครั้ง หมายถึง พราหมณ์, นก.

สก

น. ผม. (ข. สก่).

สก

(โบ) ก. สะเด็ดนํ้า เช่น เอาข้าวที่ซาวนํ้าแล้วใส่ในตะแกรงเพื่อให้นํ้าแห้ง เรียกว่า สก.

ชวร,ชวระ

[ชวน, ชะวะระ] (แบบ) น. ไข้, ความไข้. ก. เป็นไข้, ป่วย. (ส.; ป. ชร).

ตุนาหงัน

[-หฺงัน] ก. หมั้นไว้ (เพื่อแต่งงาน). (ช.).

ยาหยัง

[-หฺยัง] ก. ชนะศัตรู. (ช.).

ลาบวช

ก. นำดอกไม้ธูปเทียนไปขอขมาผู้ใหญ่ที่นับถือเพื่อลาไปบวช.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ