ค้นเจอ 695 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ก.ป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นิรุทธ์

(แบบ) ก. ดับแล้ว. (ป.).

ปูชิต

ก. บูชิต. (ป.).

ลัภ

ก. ได้. (ป., ส.).

นิกขันต์

(แบบ) ก. ออกไป, พ้นไป, จากไป. (ป.).

กปณ

[กะปะนะ] ว. อนาถา, ไร้ญาติ, น่าสงสาร, (กลอน) เขียนเป็น กปนา ก็มี เช่น แม้มนุษยกปนาจำนง ขอสิ่งประสงค์ประสาททาน. (ม. คำหลวง มัทรี). (ป.).

กปณา

[กะปะนา] ว. อนาถา, ไร้ญาติ, น่าสงสาร, เขียนเป็น กปนา ก็มี เช่น แม้มนุษยกปนาจำนง ขอสิ่งประสงค์ประสาททาน. (ม. คำหลวง มัทรี). (ป. กปณ).

ปริ

[ปฺริ] ก. แย้ม, ผลิ, แตกแต่น้อย.

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

ผลิก,ผลิก-,ผลิกะ

[ผะลิกะ-] น. ผลึก. (ป.).

ฐิตะ

[ถิตะ] (แบบ) ก. ยืนอยู่, ตั้งอยู่แล้ว. (ป.).

ศาสนูปถัมภก

[สาสะนูปะถำพก, สาดสะนูปะถำพก] น. ผู้ทะนุบำรุงศาสนา, ถ้าใช้แก่พระมหากษัตริย์ เรียกว่า องค์เอกอัครศาสนูปถัมภก. (ส. ศาสนูปสฺตมฺภก; ป. สาสนูปตฺถมฺภก).

มาย

ก. ตวง, นับ. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ