ค้นเจอ 39 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กีริน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พวย

น. ส่วนของกาหรือป้านที่ยื่นออกมา สำหรับรินนํ้า.

บรรพตกีลา

(แบบ) น. แผ่นดิน. (ส. ปรฺวต + กีลา).

พานรินทร์

[พานะริน] (กลอน) น. พญาลิง, ลิง.

ฤณ

[ริน] น. หนี้, หนี้สิน; ภาระ. (ส.; ป. อิณ).

ขี้ม้า

ว. เรียกสีกากีแกมเขียวว่า สีขี้ม้า.

ภมริน

[พะมะริน] น. ผึ้งทั่วไป, ใช้ว่า ภุมริน ก็ได้.

เช็ดน้ำ

น. เรียกวิธีหุงข้าวด้วยการรินนํ้าข้าวออกจากหม้อเพื่อให้แห้งว่า การหุงเช็ดนํ้า.

พัฒกี

[พัดทะ-] น. วัฒกี, ช่างไม้. (ป. วฑฺฒกี).

มัตสริน

[มัดสะริน] น. คนตระหนี่. (ส. มตฺสรินฺ; ป. มจฺฉรี).

ปรี่

[ปฺรี่] ก. รี่ เช่น ปรี่เข้าใส่. ว. เกือบล้น ในลักษณะเช่นนํ้าเต็มจนเกือบล้นมิล้นแหล่, ริน ๆ เช่น ไหลปรี่.

กาบกี้

น. ชื่อหอยนํ้าจืดกาบคู่ชนิด Uniandra contradens ในวงศ์ Amblemidae เป็นหอยกาบขนาดกลาง, กี ก็เรียก.

ประกีรณกะ,ประเกียรณกะ

[ปฺระกีระนะกะ, ปฺระเกียนระนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน. (ส. ปฺรกีรฺณก; ป. ปกิณฺณก).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ