ค้นเจอ 76 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "การห้าม,การระงับ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศานติ

น. ความสงบ, ความระงับ. (ส.; ป. สนฺติ).

กู่ไม่กลับ

(สำ) ก. ไม่ฟังคำทัดทาน, ห้ามไม่อยู่.

ตัดใจ

ก. ห้ามใจไม่ให้คิดในเหตุที่เกิดขึ้น.

ทัดทาน

ก. กล่าวหรือแสดงออกเป็นทำนองห้ามหรือท้วงเพื่อให้งดไว้.

รุทธ์

ก. ห้าม, กีด, กั้น, ดับ. (ป., ส.).

ฮ้า

อ. คำที่เปล่งออกมาด้วยความตกใจ ประหลาดใจ หรือเพื่อห้าม.

ขอที,ขอเสียที

ก. ห้ามเชิงขอร้อง, ขอให้ละเว้นการกระทำ.

ขึงตา

ก. จ้องดูอย่างเขม็งด้วยอาการโกรธ หรือด้วยประสงค์จะห้าม.

อาวุต

[-วุด] ว. ต้องห้าม, กั้นหรือขวางไว้. (ป.; ส. อาวฺฤต).

ฮะเฮ้ย

อ. คำที่เปล่งออกมาเพื่อดุว่าหรือห้ามเป็นต้น, ฮ้าเฮ้ย ก็ว่า.

ตำรวจภูธร

น. ตำรวจผู้มีหน้าที่ระวังและระงับเหตุการณ์ทางอาญาภายนอกกรุงเทพมหานคร.

ยอมความ

(กฎ) ก. ตกลงระงับคดีอาญาที่เป็นความผิดต่อส่วนตัวก่อนคดีถึงที่สุด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ