ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ติน, ตินะ-, ตินนะ-] น. หญ้า. (ป.).
[-หฺนิ] (แบบ) ก. ติทัก, ติเตียน. (แผลงมาจาก ติ).
ก. ติ, ว่าให้สะเทือนใจ.
ก. ติ, ทัก.
เป็นคำสันสกฤตใช้เหมือน ปฏิ. (ดูคำที่มี ปฏิ หรือ ประติ นำหน้า).
[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).
[อัดชัดติกะ-] ว. ภายใน, เฉพาะตัว, ส่วนตัว, เช่น อัชฌัตติกปัญญา. (ป.).
[กาน] (โบ) น. คำประพันธ์.
[หิรันยะกาน] น. ช่างทอง. (ส.).
[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).
[ติด-] (แบบ) น. ดิตถ์, ท่านํ้า. (ป.).
(สำ) ก. ตำหนิสิ่งที่ยังทำไม่เสร็จหรือที่ยังไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร, ติพล่อย ๆ ไปเสียก่อนที่จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร.