ค้นเจอ 345 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กานติมน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มนท,มนท-,มนท์

[มนทะ-] น. ดาวพระเสาร์. ว. เฉื่อย,ช้า; อ่อนแอ; โง่เขลา; ขี้เกียจ. (ป., ส.).

ติระ

(แบบ) น. ฝั่ง. (ป., ส.).

ติละ

(แบบ) น. พืชงา, เมล็ดงา. (ป., ส.).

ติก,ติก-,ติกะ

[ติกะ-] (แบบ) น. หมวด ๓ คือ ที่รวมวัตถุหรือธรรมะอย่างละ ๓. (ป.).

ปรากฏการณ์

[ปฺรากดกาน, ปฺรากดตะกาน] น. การสำแดงออกมาให้เห็น.

ติณ,ติณ-

[ติน, ตินะ-, ตินนะ-] น. หญ้า. (ป.).

ดำหนิ

[-หฺนิ] (แบบ) ก. ติทัก, ติเตียน. (แผลงมาจาก ติ).

ค่อน

ก. ติ, ว่าให้สะเทือนใจ.

เตียน

ก. ติ, ทัก.

ประติ,ประติ-

เป็นคำสันสกฤตใช้เหมือน ปฏิ. (ดูคำที่มี ปฏิ หรือ ประติ นำหน้า).

มรณันติก,มรณันติก-

[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).

อัชฌัตติก,อัชฌัตติก-

[อัดชัดติกะ-] ว. ภายใน, เฉพาะตัว, ส่วนตัว, เช่น อัชฌัตติกปัญญา. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ