ผลการค้นหา

กังกุน* *กังกุน *กังกุน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 27 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กังกุน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปะกาปะกัง

ว. เก้ ๆ กัง ๆ, งก ๆ เงิ่น ๆ.

หันรีหันขวาง

ก. อาการที่หันเหไปมา เก้ ๆ กัง ๆ ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะทำอย่างใด.

กุลธิดา

[กุนละ-] น. ลูกหญิงผู้มีตระกูล.

กุลบุตร

[กุนละ-] น. ลูกชายผู้มีตระกูล.

กุลสัมพันธ์

[กุนละ-] ว. เกี่ยวเนื่องกันทางตระกูล. (ป.).

เศวตกุญชร

[สะเหฺวดกุนชอน] น. ช้างเผือก.

สกุลรุนชาติ

[สะกุนรุนชาด] น. ตระกูลผู้ดี เช่น เขาเป็นคนมีสกุลรุนชาติ.

กุลสตรี

[กุนละ-] น. หญิงผู้มีตระกูลและมีความประพฤติดี.

เบญจศก

น. เรียกปีจุลศักราชที่ลงท้ายด้วยเลข ๕ เช่น ปีกุน เบญจศก จุลศักราช ๑๓๔๕.

สกุล

[สะกุน] น. ตระกูล, วงศ์, เชื้อสาย, เผ่าพันธุ์; เชื้อชาติผู้ดี เช่น เป็นคนมีสกุล ผู้ดีมีสกุล.

กรุน

[กฺรุน] ก. ตัด, ทำลาย, เช่น จะกรุนจะกราดสงคราม. (ม. ฉันท์ มหาราช). (ถิ่น-พายัพ กุน ว่า ตัด, ทำลาย, ใช้คู่กับ กาด ว่า ทำให้ราบลง).

คำเทียบ

น. แบบสอนอ่านที่แจกตามรูปตามมาตรา ก กา กง กน ฯลฯ เช่น ก กา กิ กี ฯลฯ เป็นคำเทียบของแม่ ก กา กง กัง กาง กิง ฯลฯ เป็นคำเทียบของแม่ กง.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด