ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ต้านน้ำ เช่น เอาเท้าราน้ำ เอาไม้ราน้ำ.
น. ไม้ที่กระหนาบอยู่ใต้ท้องพรึงรับพื้นเรือนเพื่อไม่ให้พื้นอ่อน อยู่ระหว่างรอด; ไม้จีมเสาที่ปากหลุมซึ่งยังไม่ได้กลบดินเพื่อกันไม่ให้โอนเอน เรียกว่า ราคอเสา.
น. ชื่อเรียกพืชชั้นตํ่าที่ไม่มีคลอโรฟิลล์ และลำต้น ใบ ราก ที่แท้จริง ส่วนมากเจริญเป็นเส้นใย แบ่งเป็น ๒ พวก คือ ราเมือก และ ราแท้ สืบพันธุ์โดยสปอร์ อาศัยอยู่บนซากของพืชหรือสัตว์ ขึ้นเบียนหรืออยู่ร่วมกับพืชอื่นก็มี.
ก. เลิกรา, ไม่ทำต่อไปอีกแล้ว.
ก. ทำให้ไฟอ่อนลงโดยคีบถ่านหรือชักฟืนออกเสียบ้าง, ราฟืนราไฟ ก็ว่า.
[วิชะยะ-, วิไช] น. ความชนะ, ชัยชนะ. (ป., ส.).
[วิกเขบ, วิกเขปะ] น. การเคลื่อนหรือแกว่งไปมา. (ป.; ส. วิกฺเษป).
ก. พิพัฒ. (ส. วิวรฺธ; ป. วิวฑฺฒ).
ก. เจริญแล้ว. (ป. วิวฑฺฒ; ส. วิวรฺธ).
ก. แจก, แบ่ง. (ป., ส. วิภช).
[พิโลน] ก. ไม่คงที่, เคลื่อนไปมา, ยักย้าย. (ส. วิโลล).
ก. พูดแตกต่าง, พูดแย้ง. (ส. วิ + ภาษฺ).