ผลการค้นหา

กลางเว็น* *กลางเว็น *กลางเว็น*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 420 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กลางเว็น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ส่วนกลาง

น. ส่วนเมืองหลวง, ศูนย์กลาง.

ใจเมือง

ว. ศูนย์กลางของเมือง, กลางเมือง เช่น เกิดเรื่องที่กลางใจเมือง.

ขื่อจมูก

น. แกนกลางระหว่างช่องจมูก.

บาทาธึก

น. เส้นที่กลางใจเท้า.

กบเต้นกลางสระบัว

น. ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง ตัวอย่างว่า หมายชิดมิตรเชือนไม่เหมือนหมาย.

กินข้าวต้ม กระโจมกลาง

(สำ) ก. ทำอะไรด้วยความใจร้อนไม่พิจารณาให้รอบคอบ มักเป็นผลเสียแก่ตน.

ครึ่ง ๆ กลาง ๆ

ว. ไม่ตลอด, ไม่เต็มที่.

มัธย,มัธย-

[มัดทะยะ-] ว. กลาง, ปานกลาง, พอดี, เป็นกลาง, ระหว่างกลาง. (ส.; ป. มชฺฌิม).

กลางช้าง

น. ตำแหน่งพนักงานประจำกลางหลังช้าง.

จุฑามาศ

น. หย่อมผมกลางกระหม่อม. (ส.).

ท่ามกลาง

น. ที่ซึ่งอยู่ระหว่างกลางสิ่งแวดล้อม เช่น อยู่ในท่ามกลางประชาชน. ว. ระหว่างกลางสิ่งแวดล้อม เช่น อยู่ท่ามกลางอันตราย. (ไทยเดิม ท่าม ว่า ที่ เช่น ท่ามเหนือ ท่ามใต้).

วน

ก. เวียนไปโดยรอบ เช่น ขับรถวนรอบสนาม, ไปโดยรอบเข้าหาศูนย์กลางหรือออกจากศูนย์กลาง เช่น น้ำวน วนเป็นก้นหอย.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด