ค้นเจอ 144 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกหน้าผาก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หน้างอก

น. หน้าผากกว้างยื่นงํ้าออกไปกว่าปรกติ.

หนังหุ้มกระดูก

(สำ) น. เรียกลักษณะของคนหรือสัตว์ที่ผอมมากจนมองเห็นแนวโครงกระดูกว่า ผอมจนหนังหุ้มกระดูก.

สรีรธาตุ

น. กระดูกของศพที่เผาแล้ว.

ผาก

น. ส่วนหน้าเหนือคิ้วขึ้นไป เรียกว่า หน้าผาก.

ลลาฏ

[ละ-] น. นลาฏ, หน้าผาก. (ป., ส.).

โหนก

[โหฺนก] ว. นูนยื่นออกมา เช่น หน้าผากโหนก.

หัวเข่า

น. อวัยวะตรงที่ปลายกระดูกต้นขากับหัวกระดูกแข้งต่อกัน, เข่า ก็ว่า.

กรอบหน้า

น. เครื่องประดับขอบหน้าผากเป็นรูปกระจังเป็นต้น.

หัวเถิก

ว. มีผมที่หัวตอนหน้าผากร่นสูงขึ้นไป.

โหนกแก้ม

น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.

อัฐิมิญชะ

น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).

คดในข้องอในกระดูก

(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ