ค้นเจอ 62 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กรภู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภรู

[พฺรู] น. คิ้ว. (ส. ภฺรู; ป. ภู).

ภูษิต

ก. ประดับ, แต่ง. (ส.; ป. ภูสิต).

กระลุมพาง

น. กลองหน้าเดียว, โบราณเขียนเป็น กรลุมพาง ก็มี.

ภูษณ,ภูษณ-

[พูสะนะ-] น. เครื่องประดับ. (ส.; ป. ภูสน).

เวสภู

[เวดสะ-] น. พระนามของพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง. (ป. เวสฺสภู).

ศูกร

[-กอน] น. หมู. (ส.; ป. สูกร).

ภูษา

น. เครื่องนุ่งห่ม, ผ้าทรง. (ส.; ป. ภูสา ว่า เครื่องประดับ).

กรรมกร

[กำมะกอน] น. คนงาน, ลูกจ้างที่ใช้แรงงาน. (ส. กฺรม = การงาน + กร = ผู้ทำ; ป. กมฺม + กร).

กระลึง

(โบ) ก. จับ, ถือ, เช่น ชดกรกระลึงกุมแสง. (ลอ).

จรึง

[จะ-] (กลอน) ก. กรึง, ตรึง, เช่น เทียบที่ถมอก่อภูเพียง บรรพตจรึงเรียง. (ดุษฎีสังเวย).

กรกัติ

[กฺระกัด] (โบ) ก. กระกัด, ใคร่, อยาก, ยินดี, เช่น กรกัติกามา. (สรรพสิทธิ์).

กรรชิด

[กัน-] (โบ; กลอน) ก. กระชิด เช่น สองกรกลเกียดเกี้ยว กรรชิด. (ลอ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ