ผลการค้นหา

กปน.* *กปน. *กปน.*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 9,674 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กปน."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หัวมังกุท้ายมังกร

(สำ) ว. ไม่เข้ากัน, ไม่กลมกลืนกัน, มีหลายแบบหลายอย่างปนกัน.

ระคน

ก. ปนหรือผสมให้เข้ากันคละกันเป็นกลุ่มเป็นพวกเป็นต้น เช่น โจทย์ระคน.

กากข้าว

น. ข้าวเปลือกที่ปนอยู่ในข้าวสารหรือข้าวสุก.

ปนเป

ว. ปนกันยุ่งจนไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร.

สำรวม

ว. รวม, ประสม, ปนกัน, เช่น อาหารสำรวม.

สำลาน

ว. สีเหลืองปนแดง.

เจือ

ก. เอาส่วนน้อยประสมลงไปในส่วนมากให้ระคนปนกัน ตามปรกติใช้กับของเหลว เช่น เอานํ้าเย็นเจือนํ้าร้อน. ว. ไม่แท้ไม่บริสุทธิ์เพราะมีสิ่งอื่นปนอยู่ด้วย เช่น เงินเจือ.

มิศร,มิศร-,มิศรก,มิศรก-

[มิดสะระ-, มิดสะระกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ; ประสมขึ้น. (ส.; ป. มิสฺส, มิสฺสก).

ข้าวแดกงา

น. ข้าวเหนียวนึ่งโขลกปนงา.

แปลกปลอม

ว. มีสิ่งอื่นหรือพวกอื่นปนเข้ามา.

กปณก

[กะปะนก] น. ผู้อนาถา, ผู้ไร้ญาติ, ผู้น่าสงสาร, เขียนเป็น กปนก ก็มี เช่น เถ้ากปนกแพนกพล้าว มีแม่ย้าวสาวศรหนึ่งน้นน. (ม. คำหลวง ชูชก). (ป. กปณ).

แปด

ก. เปื้อน, มักพูดเข้าคู่กันเป็น แปดเปื้อน; ปน, ระคน, มักพูดเข้าคู่กันเป็น แปดปน.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด