ค้นเจอ 37 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*เพชร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตะบองเพชร

น. ใบตาลที่ขมวดปลายลงอักขระ สำหรับใช้ในพิธีตรุษและโกนจุก, กระบองเพชร ก็เรียก.

ตะบองเพชร

ดู กระบองเพชร ๒.

ปูนเพชร

น. ปูนชนิดหนึ่ง ทำด้วยปูนขาวผสมทรายละเอียด นํ้ากาวหนัง และนํ้าเชื้อนํ้าตาล ใช้ปั้นรูปต่าง ๆ เช่น หน้าบัน ลายกระหนก หัวนาค.

เพชร,เพชร-

[เพ็ด, เพ็ดชะ-] น. ชื่อแก้วที่แข็งที่สุดและมีนํ้าแวววาวมากกว่าพลอยอื่น ๆ ใช้ทำเครื่องประดับหรือใช้ประโยชน์ในทางอุตสาหกรรม; โดยปริยายหมายความว่า แข็งที่สุด เช่น เหล็กเพชร ใจเพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

เพชรกลับ

[เพ็ดชะ-] น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

เพชรซีก

[เพ็ด-] น. เพชรที่เจียระไนแล้วไม่แพรวพราวงามเท่าเพชรลูก มักได้จากส่วนที่ตัดออกในการตัดแต่งเจียระไนเพชรลูก.

เพชรดา

[เพ็ดชะดา] น. ความแข็ง, ความอยู่ยงคงกระพัน.

เพชรตัดเพชร

(สำ) น. คนเก่งต่อเก่งมาสู้กัน.

เพชรตาแมว

น. ไพฑูรย์.

เพชรน้ำค้าง

น. แก้วสีขาว.

เพชรน้ำหนึ่ง

(สำ) ว. ดีเป็นพิเศษยอดเยี่ยม.

เพชรนิลจินดา

[เพ็ดนิน-] น. เครื่องเพชรพลอย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ