ค้นเจอ 43 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*หนัก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

น้ำหนัก

น. ความหนักของสิ่งต่าง ๆ, ความสำคัญ เหตุผล หรือพยานหลักฐาน เป็นต้น ที่ควรแก่การเชื่อถือ หรือที่จูงใจให้เชื่อถือ.

บังคนหนัก

(ราชา) น. อุจจาระ, ใช้ว่า พระบังคนหนัก.

บุญหนักศักดิ์ใหญ่

ว. มีฐานันดรศักดิ์สูงและอำนาจวาสนายิ่งใหญ่ เช่น น้อยหรือนางบุญหนักศักดิ์ใหญ่. (สังข์ทอง).

ปากหนัก

ว. ไม่ใคร่พูดขอร้องต่อใคร ๆ, ไม่ใคร่ทักทายใคร. ก. พูดได้ช้า (ใช้แก่เด็กที่สอนพูด). น. เรียกยุงที่กัดเจ็บมาก ว่า ยุงปากหนัก.

ปิดหนักปิดเบา

ก. ถ่ายอุจจาระปัสสาวะไม่ออก.

ผ่อนหนักเป็นเบา

(สำ) ก. ลดความรุนแรงลง, ลดหย่อนลง.

มือหนัก

ว. อาการที่ใช้มือทำอะไรอย่างรุนแรงหรือไม่ประณีตบรรจง, ตรงข้ามกับ มือเบา; มากผิดปรกติ (มักใช้ในการเล่นการพนันหรือตกรางวัลเป็นต้น) เช่น เขาแทงโปมือหนัก เขาตกรางวัลนักร้องมือหนักไป.

แม่หนัก

(ราชา) น. ช้างพังที่เป็นหัวหน้าโขลง.

ลำหนัก

ว. ลํ่าสัน, แข็งแรง.

ลูกน้ำหนัก

น. ลูกกลมทำด้วยเหล็ก ใช้ในการเล่นกรีฑาทุ่มน้ำหนัก.

เสียหนัก

คำประกอบท้ายกริยา หมายความว่า มาก เช่น งานอย่างนี้ ทำมาเสียหนักแล้ว.

หนัก

ว. มีน้ำหนักมาก, ตรงข้ามกับ เบา; แรง เช่น ฝนตกหนัก, รุนแรง เช่น รบหนัก ไข้หนัก, มาก เช่น บุญหนักศักดิ์ใหญ่; ที่ให้ผลช้ากว่าปรกติ เช่น ทุเรียนหนัก ข้าวหนัก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ