ค้นเจอ 28 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*วณ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วณบัตร,วณพันธน์

น. ผ้าพันแผล. (ป. วณปฏฺฏก, วณพนฺธน; ส. วฺรณปฏฺฏก).

วณิช

[วะนิด] น. พ่อค้า, ผู้ทำการค้า. (ป., ส. วาณิช).

วณิชชา

[วะนิดชา] น. การค้าขาย. (ป.; ส. วณิชฺยา).

วณิชชากร

น. ผู้ทำการค้าขาย, พวกพ่อค้า. (ป.).

วณิชย์,วณิชยา

[วะนิด, วะนิดชะยา] น. การค้าขาย. (ส.).

วณิพก

[วะนิบพก, วะนิพก] (แบบ) น. วนิพก. (ป. วณิพฺพก, วนิพฺพก; ส. วนีปก, วนียก).

เวณะ

น. ช่างจักสาน. (ป.; ส. ไวณ).

เวณิ

น. ผมซึ่งถักปล่อยไว้. (ป., ส.).

เวณิก

น. คนดีดพิณ. (ป.; ส. ไวณิก).

เวณุ

น. ไม้ไผ่. (ส.; ป. เวณุ, เวฬุ).

เวณุวัน

น. ป่าไผ่. (ส. เวณุวน; ป. เวฬุวน).

ศรวณะ,ศระวณะ,สาวนะ,สาวนะ

[สะระวะนะ, สาวะนะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๒ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปหามผีหรือโลง, ดาวหลักชัย หรือ ดาวพระฤๅษี ก็เรียก. (ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ