ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 195 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ลม*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กลมภะ

[กะลมพะ] (กลอน) ว. หลายอย่างรวมกัน เช่น จำหลักจำหลอกกลม- ภบังอวจจำหลักกราย. (สมุทรโฆษ). (ทมิฬ กลมฺป).

กะบังลม

น. แผ่นกั้นประกอบขึ้นด้วยกล้ามเนื้อและเนื้อพังผืดแยกช่องท้องออกจากช่องอก มีอาการยืดและหดได้เพื่อช่วยในการหายใจ.

กินลม

ก. ต้านลม, รับลม, เช่น ว่าวกินลม ใบเรือกินลม.

กินลมกินแล้ง

(สำ) ก. ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย.

กิโลมกะ

[-มะกะ] น. พังผืด. (ป.).

เกลียวกลม

ก. กลมเกลียว.

ขลม

[ขฺลม] (ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ขนม.

ขี้ลม

น. ขุยหนังหัว มีลักษณะเป็นผง ๆ สีขาว, ขี้รังแค หรือ รังแค ก็เรียก.

ขี้ลม

น. ชื่อผักที่ขึ้นปกคลุมตามต้นไม้ชายทะเล มีสีเหลืองคล้ายฝอยทอง. (พจน. ๒๔๙๓).

ไข่ลม

น. ไข่ที่ไม่มีเชื้อตัวผู้ผสม.

ไข้หัวลม

น. ไข้ที่มักเกิดเพราะถูกอากาศเย็นต้นฤดูหนาว.

คอกลม

น. ลักษณะคอเสื้อที่ตัดกลม ไม่มีปก.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด