ค้นเจอ 32 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*มาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พิมาน

น. ที่อยู่หรือที่ประทับของเทวดา. (ป., ส. วิมาน).

โพยมัน,โพยมาน

[พะโยมัน, พะโยมาน] น. โพยม, ท้องฟ้า, อากาศ. (ส.).

มาน

น. ชื่อโรคจำพวกหนึ่ง เกิดได้หลายสาเหตุ เช่น มีถุงน้ำเกิดที่เยื่อบุช่องท้อง การอุดกั้นหลอดเลือดดำหรือทางเดินของน้ำเหลือง ตับแข็ง ลิ้นหัวใจพิการ ไตอักเสบเรื้อรัง ทำให้มีน้ำสีเหลืองใสอยู่ในช่องท้อง อาจมีเพียงเล็กน้อยหรือมากถึง ๑๕-๒๐ ลิตร เป็นเหตุให้หน้าท้องโป่งพองจนเห็นได้ชัด น้ำหนักเพิ่ม แน่นท้อง ท้องผูก เบื่ออาหาร หายใจลำบาก เท้าบวม เป็นต้น.

มาน

น. ความถือตัว; ใจ, ดวงใจ, เช่น ดวงมาน. (ป., ส.).

มาน

ก. มี เช่น มานพระบัณฑูร. (ข.).

มาน

(ถิ่น) ก. ตั้งท้อง เช่น มานลูก ข้าวมาน.

ยัชมาน

[ยัดชะ-] น. เจ้าภาพ. (ส.).

เยี่ยมวิมาน

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.

รัศมิมาน

ว. มีรัศมี. (ส.).

ละมาน

น. ข้าวละมาน. (ดู ข้าวป่า).

เลอมาน

ว. เหนือจิตใจ, สุดใจ, จิตใจสูงสุด.

วิมาน

น. ที่อยู่หรือที่ประทับของเทวดา; ยานทิพย์. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ