ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ดู สาบเสือ.
[หฺมอบ] ก. กิริยาที่คู้เข่าลงและยอบตัวให้ท่อนแขนส่วนล่างราบอยู่กับพื้น, ยอบตัวลงในอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น; (ปาก) สิ้นเรี่ยวสิ้นแรง, ลุกไม่ขึ้น, เช่น ถูกตีเสียหมอบ เป็นไข้เสียหมอบ.
(สำ) ก. หมอบนิ่งไม่มีทางสู้.
ก. หมอบแล้วน้อมศีรษะลงจดมือที่ประนมอยู่กับพื้น.
(สำ) ก. ยอมตามโดยไม่ขัดขืน, ยอมแพ้โดยดี.