ค้นเจอ 270 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*บร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จับระบำ

น. กระบวนรำท่าต่าง ๆ. ก. เริ่มฟ้อนรำ.

เจ็บร้อน

ก. เป็นเดือดเป็นแค้น.

ฉัตรบรรณ

[ฉัดตฺระบัน] น. ต้นสัตบรรณ.

ซากดึกดำบรรพ์

น. ซากของพืชหรือสัตว์ดึกดำบรรพ์ที่ฝังอยู่เป็นเวลานานมาก จนกระทั่งกลายเป็นหิน. (อ. fossil).

ดึกดำบรรพ์

ว. ลึกลํ้านมนานมาแล้ว.

ตีบรรทัด

ก. ทำให้เป็นเส้นบรรทัดตามแนวนอน.

ถีบจักรยาน,ถีบรถ

ก. ใช้แรงเท้าถีบที่บันไดรถจักรยานให้รถแล่นไป, เรียกรถที่ใช้ถีบเช่นนั้นว่า รถถีบ หรือ รถจักรยาน.

ทวาบร

[ทะวาบอน] น. ด้านของลูกสกาที่มี ๒ แต้ม. (ส. ทฺวาบร).

ทวาบรยุค

[ทะวาบอระ-] น. ชื่อยุคที่ ๓ ของจตุรยุคตามคติของพราหมณ์ ในยุคนี้ธรรมะและอายุของมนุษย์ลดลงเหลือเพียง ๒ ใน ๔ ส่วนเมื่อเทียบกับในสมัยกฤดายุค. (ดู จตุรยุค).

ทองบรอนซ์

น. โลหะเจือชนิดหนึ่ง ส่วนใหญ่ประกอบด้วยทองแดงกับดีบุก, ทองสัมฤทธิ์ หรือ สัมฤทธิ์ ก็เรียก. (อ. bronze).

ท่าวทบระนับ

(กลอน) ก. ล้มหกคะเมนทับกัน.

เทพบริษัท

[เทบบอริสัด] น. พวกเทวดา. (ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ