ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. นิ่งอึ้งไม่พูดจา, อำพะนำ ก็ว่า.
ว. นิ่งอึ้งไม่พูดจา, อมพะนำ ก็ว่า.
(สำ) ก. ยากที่จะทำให้อยู่นิ่ง ๆ ได้.
(สำ) ก. นิ่งอยู่กับที่, เช่น นกกระเต็นจับหลัก.
น. ความนิ่ง, ความสงบ. (ป.; ส. เมาน).
[สะ-] น. ความสงบ, ความนิ่ง. (ส.; ป. สม).
ว. นิ่งอึ้ง, อํ้าอึ้ง, จนปัญญา, คิดไม่ออก.
ก. นิ่งอยู่ไม่ได้, เร่าร้อน, เช่น รนหาที่ตาย รนหาเรื่อง.
ว. เร่าร้อนใจทนนิ่งเป็นปรกติไม่ได้, กระวนกระวาย, ทุรนทุราย.
ก. หยุดชะงัก เช่น นิ่งงัน, ไม่งอกงาม เช่น ต้นไม้งันไป, อาการที่ชะงักนิ่งอึ้งไปชั่วขณะเพราะคาดไม่ถึง ในคำว่า ตะลึงงัน.
(สำ) ว. นิ่ง, ไม่ค่อยพูด, พร้าคัดปากไม่ออก ก็ว่า.
(ปาก) ก. นิ่งอยู่ไม่ได้ ชอบหาเรื่องเดือดร้อนมาใส่ตน.