ผลการค้นหา

ค้นเจอ 18 รายการ

รังเกียจรังงอน

ก. ตั้งแง่ตั้งงอนทำเป็นรังเกียจเพราะไม่ชอบใจ.

แสนงอน

ว. มีแง่งอนมาก เช่น เธอมีนิสัยแสนงอนมาตั้งแต่เด็ก.

หงอน

[หฺงอน] น. ขนหรือเนื้อที่งอกขึ้นบนหัวไก่และนกบางชนิด, โดยปริยายใช้เรียกของที่มีลักษณะเช่นนั้น เช่น ค้อนหงอน ขวานหงอน.

งอน

โกรธกะบึงกะบอน, โกรธสะบัดสะบิ้ง

กริยา

เธองอนที่เขาไม่รู้ใจ รอให้ง้อแต่เขาก็ไม่ง้อสักที

แผ่นผงอน,แผ่นพก,แผ่นภพ

น. พื้นดิน.

หัวงอน,หัวเงิน

ดู หัวตะกั่ว (๑).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด