ค้นเจอ 34 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ข้าง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ข้างตก

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ทิศตะวันตก.

ข้างตะเภา

น. (๑) ชื่อปลาทะเลหลายชนิดในสกุล Plectorhynchus และ Diagramma วงศ์ Haemulidae ลำตัวป้อม แบนข้าง สันหัวโค้งลาดลง รอบปากมีเนื้อนุ่ม ใต้คางมีรู ๑-๓ คู่ เกล็ดเล็กสากมือพื้นลำตัวและอกมักมีสีฉูดฉาด ในปลาขนาดเล็กมักมีลายสีทึบพาดตามยาวหลายเส้นและมักแตกเป็นจุดเมื่อตัวโตขึ้น ขอบแผ่นปิดเหงือกและในโพรงปากมักมีสีแดงส้ม ส่วนใหญ่พบอาศัยอยู่ตามแนวปะการัง ขนาดตั้งแต่ ๓๐-๘๐ เซนติเมตร, สร้อยนกเขา ก็เรียก. (๒) ดู ข้างลาย.

ข้างตีน

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ทิศเหนือ.

ข้างแรม

น. ส่วนของเดือนจันทรคติที่พระจันทร์มืด คือ ตั้งแต่แรมคํ่าหนึ่งไปถึงสิ้นเดือน.

ข้างลาย

น. ชื่อปลาทะเลหลายชนิดในสกุล Therapon และ Pelates วงศ์ Theraponidae มีเส้นดำข้างลำตัวข้างละ ๔-๖ เส้น แล้วแต่ชนิด อาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลและบริเวณน้ำกร่อย เช่น ชนิด T. jarbua, P. quadrilineatus, ข้างตะเภา ออดแอด หรือ ครืดคราด ก็เรียก.

ข้างหัวนอน

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ทิศใต้.

ข้างออก

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ทิศตะวันออก.

เข้าข้าง

ก. เข้าเป็นฝ่าย.

ค่อนข้าง

ว. หนักหรือกระเดียดไปทางใดทางหนึ่ง เช่น ค่อนข้างดี.

จับงูข้างหาง

(สำ) ก. ทำสิ่งที่เสี่ยงต่ออันตราย.

ตบมือข้างเดียวไม่ดัง

(สำ) ก. ทำอะไรฝ่ายเดียวไม่เกิดผล.

พ่วงข้าง

ก. ติดไว้ข้าง ๆ เช่น รถพ่วงข้างรถจักรยานยนต์.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ