ค้นเจอ 648 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ก.ส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มักฏกะ

[มักกะตะกะ] (แบบ) น. แมงมุม. (ป. มกฺกฏก; ส. มรฺกฏก).

วัฒกะ

[วัดทะกะ] น. ผู้เจริญ. ว. งอกงาม, เจริญ. (ป. วฑฺฒก; ส. วรฺธก).

สก

(โบ) ก. สะเด็ดนํ้า เช่น เอาข้าวที่ซาวนํ้าแล้วใส่ในตะแกรงเพื่อให้นํ้าแห้ง เรียกว่า สก.

สก

น. ผม. (ข. สก่).

อุปถัมภก

[อุปะถำพก, อุบปะถำพก] น. ผู้คํ้าจุน, ผู้ค้ำชู, ผู้สนับสนุน, ผู้เลี้ยงดู. (ป. อุปตฺถมฺภก; ส. อุปสฺตมฺภก).

กราสิก

[กฺรา-] (โบ; กลอน) น. ผ้าด้ายแกมไหม เช่น พัสตรากราสิกศรี. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป. กาสิก; ส. กาศิก).

ประศม

ก. สงบ. (ส.).

พิจล

ก. หวั่นไหว. (ส.).

ลัภ

ก. ได้. (ป., ส.).

ปกิณกะ

[ปะกินนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน, (มักใช้ประกอบหน้าศัพท์) เช่น ปกิณกคดี. (ป. ปกิณฺณก; ส. ปฺรกีรฺณก).

การวิก

[การะวิก] น. นกการเวก เช่น การวิกรวังวนกุณาล พเพรียกพร้องกระแสงใส. (สมุทรโฆษ). (ป. กรวีก; ส. กรวีก, กลวิงฺก).

สว,สว-

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ