ค้นเจอ 1,013 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าแบ้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แข่ง

ก. ชิงเอาชนะกัน, ชิงดี, ชิงขึ้นหน้า.

ค้อนควัก

ก. ค้อนจนหน้าควํ่า, ควักค้อน ก็ว่า.

คาบ

น. พื้นหน้าเรียบ เช่น ราบคาบ. (ไทยขาว).

แง

น. เรียกส่วนของหน้าตรงหว่างคิ้วว่า หน้าแง.

จตุรมุข

(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

จัตุรพักตร์

ว. จตุรพักตร์, “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

เจี๋ยมเจี้ยม

ว. วางหน้าไม่สนิทมีอาการเก้อเขิน.

ฉาด

ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงดังเมื่อตบหน้าโดยแรงเป็นต้น.

ชระ

[ชฺระ] เป็นพยางค์หน้าของคำในบทกลอน เช่น ชระงม ชระง่อน.

นง

น. นาง (ใช้นำหน้าคำอื่น).

บึ้งตึง

ว. อาการที่หน้าบึ้งเพราะโกรธหรือไม่พอใจเป็นต้น.

บูดบึ้ง

ว. ทำหน้าบึ้งแสดงอาการไม่พอใจ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ