ค้นเจอ 1,048 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าปก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พรรษฤดู

[พันสะรึดู] น. หน้าฝน. (ส.).

พังพาบ

ก. อาการที่นอนคว่ำ หน้าเชิด.

หม่อมราชวงศ์

น. คำนำหน้าชื่อบุตรของหม่อมเจ้า.

หม่อมหลวง

น. คำนำหน้าชื่อบุตรของหม่อมราชวงศ์.

หมางเมิน

ก. ห่างเหินเพราะขุ่นเคืองใจจนไม่อยากเห็นหน้า.

หุรัม

ว. ในเบื้องหน้า, ภพหน้า. (ป. หุรํ).

เหย

[เหฺย] ว. เบ้ (ใช้แก่หน้า).

เหยเก

ว. เบ้เบี้ยวไป (ใช้แก่หน้า).

แหงน

[แหฺงน] ก. หงายหน้าขึ้น, เงยขึ้น.

บัง

คำพยางค์หน้า เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะ ก วรรค เช่น บังเกิด บังควร บังคับ หรือเมื่ออยู่หน้าเศษวรรค เช่น บังวาย บังหวน บังอาจ, เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะ จ วรรค หรือ ต วรรค แปลงเป็น บัน เช่น บันเจิด บันโดย, เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะ ป วรรค เขียนเป็นสระอำ เช่น บำเพ็ญ.

ปกรณ์

[ปะกอน] น. คัมภีร์, ตำรา, หนังสือ. (ป. ปกรณ; ส. ปฺรกรณ).

หลุบลู่

[หฺลุบ-] ว. ซุบซู่, ซอมซ่อ; ที่ปกลงมาอย่างไม่เรียบร้อย เช่น เสื้อผ้าหลุบลู่เพราะเปียกฝนโชก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ