ค้นเจอ 759 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สวรรค"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปัณรสี

[ปันนะระสี] ว. ที่ ๑๕. (ป. ปณฺณรสี).

ภิงคาร

น. หม้อนํ้า, เต้านํ้า. (ป.; ส. ภฺฤงฺคาร).

เลอลบ

(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.

วิเรนทร์

น. จอมนักรบ, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส. วีร + อินฺทฺร).

ศวศุระ

น. พ่อตา, พ่อผัว. (ส. ศฺวศุร; ป. สสฺสุร).

สามสบ

น. บริเวณที่แม่น้ำ ๓ สายมาบรรจบกัน.

สิโรดม,สิโรตม์

น. หัว, เบื้องสูงสุดของหัว. (ป. สิร + อุตฺตม).

ออกอากาศ

ก. กระจายเสียงทางวิทยุ, กระจายเสียงและแพร่ภาพทางโทรทัศน์.

อาทิตยวาร

น. วันอาทิตย์, สูรยวาร หรือ อาทิจจวาร ก็ว่า.

จราก

[จะหฺราก] (กลอน) ก. ตรากตรำ, ทำให้ลำบาก, เช่น คล้องติดคชคลอคชทังป่าขับจากขัง แลเข้าจรลุงจรากจอง. (สมุทรโฆษ).

ตัวคูณร่วมน้อย

น. จำนวนเต็มบวกที่มีค่าน้อยที่สุดซึ่งนำไปหารด้วยจำนวนเต็มบวกอื่น ๆ ตั้งแต่ ๒ จำนวนขึ้นไป แล้วจะได้ผลลัพธ์ลงตัวพอดี เช่น ๗๐ เป็นตัวคูณร่วมน้อยของ ๑๔ และ ๓๕, ใช้อักษรย่อว่า ค.ร.น.

คัพโภทร

[คับโพทอน] น. ครรโภทร, ท้องมีลูก. (ป. คพฺภ + อุทร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ