ค้นเจอ 1,108 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฤดูแล้ง, หน้าแล้ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แห้น

ก. แทะ, กัดด้วยฟันหน้า.

วัส,วัส-,วัสสะ

[วัดสะ-] น. ฝน, ฤดูฝน; ปี. (ป.; ส. วรฺษ).

หมากกระเตอะ,หมากหน้ากระเตอะ

น. ผลหมากที่มีหน้าจวนแก่.

หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.

กระป๋อหลอ

ว. เหลอ (ใช้แก่หน้า) เช่น ก็หยุดยั้งนั่งหน้ากระป๋อหลอ. (มณีพิชัย).

ตีหน้ายักษ์

(สำ) ก. ทำหน้าถมึงทึงแสดงอาการเกรี้ยวกราดดุดัน, ใส่หน้ายักษ์ ก็ว่า.

หน้าคว่ำ

ว. ทำหน้าแสดงอาการไม่พอใจหรือโกรธจนไม่เงยหน้าขึ้นมองดู.

เหลอ

[เหฺลอ] ว. ทำหน้าเซ่อ ๆ ทำนองว่าไม่รู้เรื่อง เช่น ทำหน้าเหลอ.

อกกรม

ว. มีความระทมใจ มักใช้เข้าคู่กับคำ หน้าชื่น เป็น หน้าชื่นอกกรม, หน้าชื่นอกตรม ก็ว่า.

จำพรรษา

ก. อยู่ประจำที่วัด ๓ เดือนในฤดูฝน (ใช้แก่พระสงฆ์).

ลมตะเภา

น. ลมชนิดหนึ่งพัดมาจากทิศใต้ไปทางทิศเหนือในกลางฤดูร้อน.

ศรัท

[สะรัด] น. ฤดูสารท. (ส. ศรท; ป. สรท).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ