ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ได้เกียรติ, ได้ชื่อเสียง, ได้หน้าได้ตา ก็ว่า.
ว. แสดงอาการโกรธจัด, ตาเขียว ก็ว่า.
น. ตาที่มีลักษณะอย่างของมีคม อาจบาดหรือแทงใจได้.
น. ตาบอดอย่างที่ตาดูเหมือนเป็นปรกติ แต่มองไม่เห็น.
น. ตามีลักษณะเศร้า ชวนให้เอ็นดู.
ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำตา ก็ว่า.
น. กระพังโหม. (ป. ปูติลตา).
น. เปลที่ถักด้วยป่านเป็นตาโปร่ง.
น. หน้าด้านข้าง (เห็นตาและหูข้างเดียว).
ว. เขมาก (ใช้แก่ตา).
(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.
น. ละครประเภทหนึ่ง มีดนตรีเป็นส่วนประกอบสำคัญ ดำเนินเรื่องด้วยการร้องเพลงผสมวงดุริยางค์คล้ายอุปรากรแต่มีบทสนทนา เนื้อเรื่องมีความร่าเริงขบขัน และมักจบลงด้วยความสุข. (อ. operetta).