ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ปล่อยไพ่ตัวที่ไม่ต้องการให้แก่มือล่าง.
[-หฺว่า] น. เครื่องประดับข้อมืออย่างหนึ่ง. (ขุนช้างขุนแผน).
ก. หงายมือเหยียดนิ้วทั้ง ๕ ออก; ไม่เอาธุระ.
(ปาก) ว. อาการที่นอนหงายมือตีนเหยียดออกไปเต็มที่.
ก. หมอบแล้วน้อมศีรษะลงจดมือที่ประนมอยู่กับพื้น.
น. การศึกษาที่เน้นในเรื่องการประดิษฐ์สิ่งต่าง ๆ ด้วยมือ.
(สำ) น. สิ่งหรือประโยชน์ที่ตกอยู่ในมือแล้วไม่ยอมคืน.
ก. ยื่นมือไปเพื่อหยิบของในที่ไกลมือ; โดยปริยายหมายความว่า ใฝ่สูง.
ก. ทำให้ปลายข้างหนึ่งยกสูงขึ้น, เผยอขึ้นข้างหนึ่ง.
(โบ) น. ปลาย. ว. ค่อม, เตี้ย. ก. ก้ม.
น. โลหะที่ปลายงอเป็นตาขอสำหรับเกี่ยวที่ขอรับ.
[ขะเหฺย่ง] ก. ยืนด้วยปลายเท้า, พยุงตัวให้สูงขึ้น.