ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).
[วะทะกะ] น. คนฆ่า, ผู้ฆ่า; เพชฌฆาต. (ป., ส.).
น. จะกวด. (พจน. ๒๔๙๓). (ข. ตฺรกวต).
[ตฺริว] น. เต่า, กริว หรือ จริว ก็ว่า. (พจน. ๒๔๙๓).
ว. ยี่สิบห้า เช่น อายุถึงเบญจเพส. (ป. ปญฺจวีส).
[วะตะ-] น. พรต, ข้อปฏิบัติ; ความประพฤติ; การจำศีล, การบำเพ็ญทางศาสนา, การปฏิบัติ; ประเพณี, ธรรมเนียม. (ป. วต; ส. วฺรต).
น. มาตราวัด ยาวเท่ากับ ๑ วา. (ป. วฺยาม, พฺยาม; ส. วฺยาม).
[มะโหระสบ] น. มหรสพ. (ป. มหสฺสว; ส. มโหตฺสว).
[สะระพะ] ว. เสียงดัง, เอ็ดอึง. (ป.; ส. ศรว).
น. ทหาร, นักรบที่ต้องใช้กำลังกาย. (ป., ส. พลานีก).
[พัดทฺระ] น. ต้นพุทรา. (ป., ส. พทร).