ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(กลอน) ก. พูดพลั่ง ๆ ออกมา, เบิกความ.
(ถิ่น-พายัพ) ก. ถาม, พูดคุย.
(สำ) ว. อย่างนั้นอย่างนี้, โยกโย้, เช่น พูดท่านั้นท่านี้.
(ปาก) ว. ทุกวัน เช่น พูดกรอกหูอยู่ทุกวี่ทุกวัน.
(สำ) ก. พูดมากแต่ได้เนื้อหาสาระน้อย.
[-แหฺน] ก. แนะ, พูดเสนอให้ชอบใจ.
น. คำพูดที่โต้ตอบกันในการเรียนภาษา.
น. คำสั่งเด็ดขาด, คำพูดที่ศักดิ์สิทธิ์.
ก. พูดหรือทำเป็นเชิงกระทบกระแทกแดกดัน.
ก. เสียเวลาพูด เช่น จะป่วยกล่าวไปไย.
ว. ทำท่าเย่อหยิ่งไม่พูดจากับใคร.
ว. พูดจาเหน็บแนมด้วยคารมคมคาย.