ค้นเจอ 586 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผ.ร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พชระ

[พดชะระ] (กลอน) น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

ไม่มีปี่มีกลอง,ไม่มีปี่มีขลุ่ย

(สำ) ก. ไม่มีเค้า เช่น การที่เจ็บนั้นก็ไม่มีปี่มีกลอง. (พระราชหัตถเลขา ร. ๗).

ราพณาสูร

[ราบพะนาสูน] (กลอน) น. ยักษ์. (ส. ราวณ + อสุร).

วัณณะ

(แบบ) น. สี, ผิว; ชนิด, อย่าง. (ป.; ส. วรฺณ). (ดู วรรณ-, วรรณะ).

วางวาย

ก. ตาย เช่น นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์. (กฤษณา), วายวาง ก็ว่า.

สระสม

[สฺระ-] (วรรณ) ว. สวย เช่น พิศดูคางสระสม. (ลอ).

สาฬุระ

น. หมา. (ป.); กบ, เขียด. (ส. สาลูร ว่า กบ, ศาลูร ว่า กบ, เขียด).

สู

(วรรณ) ว. อาย เช่น มาเดียวเปลี่ยวอกอ้า อายสู. (ตะเลงพ่าย).

อดิศร,อดิศวร

[อะดิสอน, -สวน] น. ผู้เป็นเจ้าเป็นใหญ่. (ส. อติ + อีศฺร, อติ + อีศฺวร).

อสูร

[อะสูน] น. ยักษ์, ในบทกลอนใช้ว่า อสุรา อสุรี หรือ อสุเรศ ก็มี. (ป. อสุร).

ไรซอยด์

อวัยวะของพืชและโพรทิสต์บางชนิดที่มีลักษณะและหน้าที่คล้ายราก แต่ไม่มีท่อลำเลียง

ต้นเห็ดจริงๆเป็นเส้นสายสีขาวๆเรียกว่า ไรซอยด์

วัชระ

[วัดชะระ-] น. ดู [[วชิระ]]. (ส. วชฺร; ป. วชิร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ