ค้นเจอ 2,125 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ป่าไม้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อรัญ,อรัญ-

[อะรัน, อะรันยะ-] น. ป่า. (ป. อรญฺ; ส. อรณฺย).

น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า

(สำ) น. การพึ่งพาอาศัยกัน.

ผีบ้านไม่ดี ผีป่าก็พลอย

(สำ) น. คนในบ้านเป็นใจช่วยให้คนนอกบ้านเข้ามาทำความเสียหายได้.

ข้างควาย

น. เรียกไม้ขนาบใกล้สันหลังคา ๒ ข้างจากหลบ มีไม้เสียบหนูยึดกลัดให้แน่น ว่า ไม้ข้างควาย.

กะโลง

(ถิ่น-อีสาน) น. ลังไม้ฉำฉา, หีบไม้; (ถิ่น-พายัพ) โคลง.

ตะพด

น. ไม้ถืออย่างหนึ่งทำด้วยไม้รวกเป็นต้น ยาวประมาณ ๑ เมตร.

เถาวัลย์

น. พรรณไม้ที่เป็นเถา, พรรณไม้เลื้อย. (ป., ส. วลฺลิ, วลฺลี).

ไม้เรียว

น. ไม้ปลายเรียวเล็กคล้ายไม้แส้สำหรับตีเด็ก.

ยู

(ถิ่น-พายัพ) น. ไม้ยุงปัดทำด้วยต้นขัดมอน เรียกว่า ไม้ยู.

ลงสิ่ว

ก. แกะสลักไม้โดยใช้สิ่วกัดผิวไม้ออกให้เหลือส่วนที่ต้องการ.

ลิ้นกบ

น. ไม้แบน ๆ สำหรับประกับใบกบไสไม้ให้แน่น.

กลางแจ้ง

น. นอกร่มไม้ชายคา.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ