ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[บุนยะ-, บุน-] น. กองบุญ.
[ผะ-] น. ความไหลออกแห่งผล (ความดี), ผลแห่งบุญกุศล. (ป.).
[กะตาพินิหาน] (แบบ) น. อภินิหาร (บุญอันยิ่ง) ที่ทำไว้. ว. มีอภินิหารที่ทำไว้. (ป. กต ว่า อันเขาทำแล้ว + อภินิหาร).
[จะตุดถะ-, -ตุดถี] ว. ที่ ๔ เช่นจตุตถจุลจอมเกล้า จตุตถสุรทิน จตุตถีดิถี. (ป.).
น. ภูเขาหิน. (ป. เสลปพฺพต; ส. ไศลปรฺวต).
น. ผีพุ่งไต้, อุกลาบาต ก็เรียก. (ป. อุกฺกาปาต; ส. อุลฺกาปาต).
[บันพดตะ-] น. ภูเขา. (ส. ปรฺวต; ป. ปพฺพต).
[ทะวาระบด] น. ทางเข้าออก เช่น อันกำแพงเชิงเทินป้อมปราการที่ล้อมกรุง รวมทั้งทวารบถทางเข้านครเล่า. (กามนิต).
[นิกคะหะ-, นิกคะหะ] (แบบ) น. การข่ม, การปราบปราม. (ป. นิคฺคห).
(แบบ) น. การนั่ง. (ป. นิสชฺชา).
(แบบ) น. แร่. (ส. ปรฺวต + ธาตุ).
(แบบ) น. พญาเขา. (ส. ปรฺวต + ราช).