ค้นเจอ 809 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ท้องฟ้า นภากาศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พลิก

[พฺลิก] ก. กลับด้านหนึ่งเป็นอีกด้านหนึ่ง เช่น เรือพลิกท้อง ปลาพลิกท้อง นอนพลิกข้าง พลิกหน้าหนังสือ พลิกถ้อยคำ.

ฟ่อง

ว. อาการที่ลอยสูง เด่น หรืออยู่ตามลำพัง, มักใช้เข้าคู่กับคำ ลอย เป็น ลอยฟ่อง, เช่น หมาตายลอยฟ่อง ลูกโป่งลอยฟ่องอยู่บนท้องฟ้า.

กะพล้อ,กะพ้อ,กะพ้อ

น. กระบอกตักนํ้า ปากแฉลบอย่างปากพวยกา.

กาล,กาล,กาล-

[กาน, กาละ-] น. เวลา, คราว, ครั้ง, หน. (ป., ส.).

กาลัญญุตา

[กาลันยุตา] น. ความเป็นผู้รู้กาล. (ป.).

โกรญจ

[โกฺรนจะ] (กลอน) น. โกญจ, นกกระเรียน, เช่น กาโกรญจโกกิล. (สมุทรโฆษ).

ธัญมาส

(โบ) น. มาตราตวง เท่ากับ ๗ อูกา. (ป.).

บาจิกา

(แบบ) น. แม่ครัว. (ป. ปาจิกา). (ดู บาจก).

ศุลการักษ์

[สุนละการัก] น. เจ้าหน้าที่รักษาศุลกากร.

สักกาย,สักกาย-

[-กายะ-] น. กายของตน. (ป.; ส. สฺวกาย).

สาวิกา

น. ศิษย์ผู้หญิงของศาสดา. (ป.; ส. ศฺราวิกา).

กลางหาว

น. กลางแจ้ง เช่น รองนํ้าฝนกลางหาว, บนฟ้า เช่น เครื่องบินรบกันกลางหาว.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ