ค้นเจอ 22,119 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นเพลน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วกุละ

[วะกุละ] น. ต้นพิกุล. (ป.; ส. พกุล, วกุล).

แสลงเบื่อ

[สะแหฺลง-] (ถิ่น-อีสาน) น. ต้นแสลงใจ. (ดู แสลงใจ ๒).

หนอก

[หฺนอก] (ถิ่น-พายัพ, อีสาน) น. ต้นบัวบก. [ดู บัวบก (๑)].

หมากเม่า,หมากเม่าควาย

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Antidesma velutinosum Blume ในวงศ์ Stilaginaceae.

อ้อดิบ

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นคูน. [ดู คูน ๑ (๑)].

พูพอน

น. รากไม้ที่ขึ้นเป็นปีก เป็นพู หรือเป็นปมที่โคนต้น ซึ่งแผ่ขยายออกไปรอบ ๆ เพื่อพยุงลำต้น, พอน ก็เรียก.

มะขามเทศ

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Pithecellobium dulce (Roxb.) Benth. ในวงศ์ Leguminosae ลำต้นและกิ่งมีหนาม ฝักกินได้.

สะบัก

น. กระดูกส่วนที่เป็นฐานรองรับต้นแขน อยู่ถัดบ่าลงไปข้างหลัง ปลายด้านนอกเป็นที่หัวกระดูกต้นแขนเกาะยึด.

เปิดฉาก

ก. เริ่มต้นทำ เช่น เปิดฉากหาเสียง เปิดฉากตะลุมบอน, เริ่มต้นแสดง เช่น ละครเปิดฉาก.

ตัดไฟต้นลม

(สำ) ก. ตัดต้นเหตุเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลามต่อไป.

ตัดไฟแต่ต้นลม

(สำ) ก. ตัดต้นเหตุเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลามต่อไป.

ขอ

น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง ต้นเหมือนขมิ้น แต่หัวเล็กสอดกันเป็นข้อ ๆ ต้นและใบเขียว เนื้อเหลือง มีสรรพคุณอยู่คงเขี้ยว เขา และงา. (กบิลว่าน).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ