ค้นเจอ 1,483 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นปี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พุทธศักราช

[พุดทะสักกะหฺราด] น. ปีนับตั้งแต่พระพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานมา.

เริด

ก. ค้าง เช่น สร้างโบสถ์หลายปีแล้วยังเริดอยู่; ร้าง, ละเลย, เช่น ต่างคนต่างเริดกันไป.

วัส,วัส-,วัสสะ

[วัดสะ-] น. ฝน, ฤดูฝน; ปี. (ป.; ส. วรฺษ).

สัมพัจฉร,สัมพัจฉร-

[สำพัดฉะระ-] น. ปี. (ป. สํวจฺฉร; ส. สํวตฺสร).

ต่อกิ่ง

ก. นำเอากิ่งของต้นไม้ต้นหนึ่งไปเสียบลงที่ตอของต้นไม้อีกต้นหนึ่งในวงศ์เดียวกัน แล้วเอาผ้ายางเป็นต้นพันตรงที่ต่อไม่ให้นํ้าซึมเข้า.

พูพอน

น. รากไม้ที่ขึ้นเป็นปีก เป็นพู หรือเป็นปมที่โคนต้น ซึ่งแผ่ขยายออกไปรอบ ๆ เพื่อพยุงลำต้น, พอน ก็เรียก.

มะขามเทศ

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Pithecellobium dulce (Roxb.) Benth. ในวงศ์ Leguminosae ลำต้นและกิ่งมีหนาม ฝักกินได้.

สะบัก

น. กระดูกส่วนที่เป็นฐานรองรับต้นแขน อยู่ถัดบ่าลงไปข้างหลัง ปลายด้านนอกเป็นที่หัวกระดูกต้นแขนเกาะยึด.

กระชิด

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นข่อยหนาม. (ดู [[ข่อยหนาม]]).

กระเทียมหอม

น. ต้นหอม เช่น กระเทียมหอมรำแย้ ก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

กระเบื้องถ้วย

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นกะอวม. (ดู [[กะอวม]]).

กระปรอก,กระปรอก,กระปอก,กระปอก

น. นุ่น. (เทียบมลายู กระป๊อก ว่า ต้นนุ่น).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ