ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-หฺรันอากง] น. วังลูกหลวง. (ช.).
น. เครื่องรัดเกล้าที่ไม่มียอด; โจรป่า. (ช.).
น. หม้อสูบยาของชาวอาหรับ. (ช.).
น. ที่อาบนํ้า. ก. อาบนํ้า. (ช.).
น. โอรสหรือธิดาของกษัตริย์เมืองใหญ่. (ช.).
[-โมน] น. คนป่า, คนรำ. (ช.).
น. สวน. (ช. สะ ว่า หนึ่ง, ตาหมัน ว่า สวน).
[หฺนากาสะหฺรี] น. ดอกชบา. (ช.).
[ถูปะ-] (แบบ) น. เจดีย์ซึ่งก่อไว้สำหรับบรรจุของควรบูชา มีกระดูกของบุคคลที่นับถือเป็นต้น. (ป.).
[ถีนะ-] (แบบ) น. ความง่วงเหงา, ความคร้านกาย. (ป.).
น. ความเคลือบแคลง, ความสงสัย. (ป.).
(แบบ) น. เสื้อ. (ป., ส.).