ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,142 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชายป่า, กลางทุ่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประเชิญ

ก. ชนกัน, ปะทะกัน, เจอหน้ากัน; เอาผ้านุ่ง ผ้าขาวม้าเป็นต้นที่ขาดกลางผืนมาตัดตรงขาดออก แล้วเอาชายมาต่อกันเข้าใหม่ เรียกว่า ประเชิญผ้า.

จันทน์ชะมด

น. (๑) ชื่อไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ชนิด Aglaia silreotris (M. Roem.) Merr. ในวงศ์ Meliaceae ขึ้นตามป่าชื้นบางแห่ง เนื้อไม้หอม. (๒) ชื่อไม้ต้นขนาดกลางชนิด Mansonia gagei J.R. Drumm. ex Prain ในวงศ์ Sterculiaceae ขึ้นตามป่าชื้นบนเขาหินปูน เนื้อไม้หอม, จันทน์หอม ก็เรียก.

ป่าผลัดใบ

น. ป่าไม้ที่ผลัดใบหรือสลัดใบในบางฤดู.

พนาราม

น. ป่าอันรื่นรมย์. (ป., ส. วน + อาราม).

พนาศรม

[พะนาสม] น. อาศรมในป่า. (ส. วนาศฺรม).

พระนาด

น. เบาะสำหรับปูบนหลังช้างเพื่อออกป่า, พนาด ก็ว่า.

พระหารณย์,พระหารัณย์

น. ป่าใหญ่. (ป. พฺรหา + ส. อารณฺย).

อรัญ,อรัญ-

[อะรัน, อะรันยะ-] น. ป่า. (ป. อรญฺ; ส. อรณฺย).

วน

ก. เวียนไปโดยรอบ เช่น ขับรถวนรอบสนาม, ไปโดยรอบเข้าหาศูนย์กลางหรือออกจากศูนย์กลาง เช่น น้ำวน วนเป็นก้นหอย.

ตะวาง

น. ชื่อหญ้าชนิดหนึ่งคล้ายต้นแขม ขึ้นตามทุ่งนา. (พจน. ๒๔๙๓).

บ่าว

น. คนใช้; ชายหนุ่ม; เรียกชายผู้เข้าพิธีสมรสว่า เจ้าบ่าว, คู่กับ หญิงผู้เข้าพิธีสมรส ซึ่งเรียกว่า เจ้าสาว.

ตกแสก

ว. ที่หวีแหวกกลางศีรษะ (ใช้แก่ผม).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด