ค้นเจอ 745 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จันทร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แม่งม้าง

(กลอน) ก. เริดร้าง เช่น สมุทโฆษว้างพินทู แม่งม้าง. (หริภุญชัย).

อุทบาน

[-บาน] น. บ่อนํ้า, สระน้ำ. (ป., ส. อุท + ปาน).

ทันตแพทย์

[ทันตะ-] น. แพทย์ผู้มีหน้าที่ตรวจรักษาโรคทางฟัน เหงือก ขากรรไกร และโรคภายในช่องปาก.

ปราสาท

[ปฺราสาด] น. เรือนมียอดเป็นชั้น ๆ สำหรับเป็นที่ประทับของพระเจ้าแผ่นดินหรือเป็นที่ประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์. (ส. ปฺราสาท; ป. ปาสาท).

กระลาศรี

น. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาศรี เสาวภาคย กูเออย. (กำสรวล).

กันแซง

น. กระแชง เช่น หลังคากันแซง. (พงศ. ร. ๓/๘).

กุฎาธาร

น. ยอด เช่น กุฎาธารธาษตรี. (ยอพระเกียรติ ร. ๒).

โกหวา

[-หฺวา] น. เรียกแพรชนิดหนึ่ง. (พงศ. ร. ๓).

จดุร,จดุร-

[จะดุระ] (กลอน) แผลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่.

เฉนียน

[ฉะเหฺนียน] น. ฝั่งนํ้า. (ข. เฉฺนร ว่า ชายฝั่ง).

ทุรัศ

(กลอน) ว. ไกล เช่น ทุรัศกันดาร. (ส.; ป. ทูร).

ปัณรสี

[ปันนะระสี] ว. ที่ ๑๕. (ป. ปณฺณรสี).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ