ค้นเจอ 30,630 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ก.น.ร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศิร,ศิร-,ศิระ

[สิระ-] น. หัว, ยอด, ด้านหน้า. (ส. ศิรสฺ; ป. สิร).

สงคร

[-คอน] (แบบ) น. ความตกลง, สัญญา, ความผัดเพี้ยน. (ป. สงฺคร; ส. สํคร).

อรรถกร

[อัดถะกอน] ว. ให้ประโยชน์, เป็นประโยชน์. (ส. อรฺถกร).

กระแนะกระแหน

[-แหฺน] ก. พูดกระทบหรือพูดเป็นเชิงเสียดสี, กระแหนะกระแหน ก็ว่า.

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

เตรน

[เตฺรน] (กลอน) ก. เตร็ดเตร่ เช่น เที่ยวเตรนตระเวนหาคู่. (รามเกียรติ์ ร. ๑).

เท้ง

(กลอน) ก. ทิ้ง เช่น ผีจักเท้งที่โพล้ ที่เพล้ใครเผา. (ตะเลงพ่าย).

ไม่มีปี่มีกลอง,ไม่มีปี่มีขลุ่ย

(สำ) ก. ไม่มีเค้า เช่น การที่เจ็บนั้นก็ไม่มีปี่มีกลอง. (พระราชหัตถเลขา ร. ๗).

กรรษก

[กัดสก] (แบบ) น. ชาวนา. (ส. กรฺษก; ป.กสฺสก).

ทูษก

[ทู-สก] (แบบ) น. ผู้ประทุษร้าย. (ส.; ป. ทูสก).

สมาน

[สะหฺมาน] ก. ทำให้ติดกัน, ทำให้สนิท, เช่น ยาสมานแผล การสมานเนื้อไม้; เชื่อม, ผูกพัน, เช่น สมานไมตรี.

ฉล

[ฉะละ, ฉน] น. ความฉ้อโกง. ก. โกง. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ