ค้นเจอ 477 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กะหย่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กมลาศ

[กะมะลาด] (กลอน) น. บัว; ใจ. (ป., ส. กมล + ศ เข้าลิลิต).

กระพัน

ว. ทนทานต่อศัสตราวุธ, มักใช้ควบกับ ชาตรี เป็น คงกระพันชาตรี. (เทียบมลายู กะบัล).

กรัณย์

[กะรัน] น. กิจ. ว. อันพึงทำ เช่น ราชกรัณย์. (ป. กรณีย).

กษีร,กษีร-,กษีระ

[กะสีระ] (แบบ) น. นํ้านม เช่น กษีรสุทธมฤธู. (เสือโค). (ส.).

กษีรารณพ

[กะสีราระนบ] น. ทะเลนํ้านม. (ส. กฺษีร + อรฺณว).

โคปผกะ

[โคบผะกะ] (แบบ) น. ตาตุ่ม, ข้อเท้า, ราชาศัพท์ว่า พระโคปผกะ. (ป.).

ชนก,ชนก-

[ชะนก, ชะนะกะ-] น. ชายผู้ให้เกิด, พ่อ. (ป., ส.).

โชติก,โชติก-

[โชติกะ-] น. ผู้มีความรุ่งเรือง, ผู้มีความสว่างไสว. (ป.).

ตรีโลกนาถ

[-โลกกะนาด] น. พระพุทธเจ้า, พระอินทร์, พระศิวะ. (ส. ตฺริโลกนาถ).

ตุ๊กต่ำ

[ตุ๊กกะ-] น. ชื่อแร่ชนิดหนึ่งสีดำเหมือนนิล. (ปรัดเล).

ทมก

[ทะมก, ทะมะกะ] (แบบ) น. ผู้ทรมาน, ผู้ฝึกตน. (ป.).

ทับเกษตร

[-กะเสด] น. ส่วนบนของฐานที่รองรับพระพุทธรูปปางประทับนั่ง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ