ค้นเจอ 261 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กะ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กะวะ

น. ชื่อนกเงือกชนิด Buceros bicornis ในวงศ์ Bucerotidae โคนปากด้านบนมีลักษณะโหนกคล้ายกล่องขนาดใหญ่ คอสีขาว ปีกสีดำพาดเหลือง ปลายปีกขาว หางสีขาวพาดดำ, กก หรือ กาฮัง ก็เรียก.

กะส้มชื่น

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นว่านนํ้า. (ดู ว่านนํ้า).

กะสมอ

ก. นำสมอเรือไปทอดไว้ในที่ที่เรือใหญ่ต้องการเข้าจอดหรือเทียบเรือ ซึ่งเป็นที่เข้าจอดหรือเข้าเทียบแล้วค่อย ๆ กว้านสมอนำเรือเข้าไป.

กะสัง

(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นมะสัง. (ดู มะสัง).

กะส้าหอย

น. เปลือกซากหอยต่าง ๆ ที่ทับถมกันอยู่ ใช้ทำปูนขาวที่เรียกว่า ปูนหอย. (ไกลบ้าน), กะซ้าหอย ก็ว่า.

กะหนอกะแหน

[-หฺนอ-แหฺน] ว. เสียงพูดอย่างน่าเอ็นดูเหมือนเสียงเด็กพูด.

กะหน็องกะแหน็ง

ว. แปร่ง, ไม่ชัด, ฟังไม่ออก, (ใช้แก่การพูด), หน็องแหน็ง หรือ อีหน็องอีแหน็ง ก็ว่า.

กะหนะ

น. ทางของต้นจากที่ใช้กรุฝา.

กะหนุงกะหนิง

ว. เสียงพูดจู๋จี๋ระหว่างคู่รักเป็นต้น.

กะหมอก

[-หฺมอก] น. ไฟ. (ดิกชนารีไทย).

กะหร่อง

(ปาก) ว. ผอมเกร็ง.

กะหรอด

[-หฺรอด] น. นกกรอด. (ดู ปรอด).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ